1. ลักษณะทางสัณฐานวิทยา (พฤกษศาสตร์)
• ลำต้นและความสูง: เป็นพืชล้มลุกอายุหลายปี มีความสูงตั้งแต่ 40 เซนติเมตร ถึง 100 เซนติเมตร เหง้าใต้ดิน (ราก) มีลักษณะอวบหนา เจริญเติบโตทอดเลื้อยตามแนวนอนคล้ายแง่งขิง มีตาและข้อปล้องจำนวนมาก (จำนวนตาบนเหง้าใช้ในการระบุอายุ瞭ของต้นโสม: อายุ = จำนวนตาโสม + 3) และไม่มีการแตกกิ่งก้าน
• ใบ: ใบออกรอบข้อเป็นวง เป็นใบประกอบแบบนิ้วมือ ประกอบด้วยใบย่อย 3 - 5 ใบ รูปไข่กลับหรือรูปรี ขอบใบมีหยักฟันเลื่อยขนาดเล็ก
• ดอกและผล: ดอกมีขนาดเล็ก สีเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อซี่ร่มเดี่ยวบริเวณซอกใบ ผลเป็นผลเนื้อนุ่มมีเมล็ด (ผลเบอร์รี่) เมื่อสุกจะมีสีแดงสด (มักมีทั้งผลเดี่ยว ผลคู่ หรือผลกลุ่ม 3 เมล็ด)
• หัวโสม (รากสะสมอาหาร): มีรูปทรงเหมือนลูกข่างหรือทรงยาวเรียว เนื้อในมีสีเหลืองอ่อนหรือสีม่วงอมเทา มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ รสชาติขมนำแต่จะเปลี่ยนเป็นรสหวานชุ่มคออย่างล้ำลึกในภายหลัง
2. ลักษณะทางนิเวศวิทยาและการกระจายพันธุ์
• การกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ: พบเจริญเติบโตหนาแน่นเฉพาะบริเวณเทือกเขาหง็อกลินห์ (Ngọc Linh) ในเขตพื้นที่ของสองจังหวัดคือ กว๋างนาม (Quảng Nam) และ คอนตูม (Kon Tum) (บริเวณยอดเขาใน อ.นามจ่ามี และ อ.ตูเมอโรง...) ที่ระดับความสูงตั้งแต่ 1,200 เมตร ถึง 2,600 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
• สภาพแวดล้อมในการดำรงชีวิต: โสมชนิดนี้ชอบร่มเงา เจริญเติบโตช้าภายใต้ร่มเงาของป่าดงดิบโบราณที่มีความหนาแน่นของเรือนยอด (สิ่งปกคลุม) มากกว่า 80% มีสภาพอากาศเย็นสบายตลอดทั้งปี (อุณหภูมิประมาณ 15 - 18.5 องศาเซลเซียส) และมีความชื้นในอากาศสูง
โสมหง็อกลินห์